Papież
Grzegorz I w 593 roku jako pierwszy wspomniał o miejscu, gdzie dusze
zmarłych cierpią, dopóki nie spłacą długu lub nie wykupią ich
stamtąd ofiary żywych. Koncept ten wywołał wówczas wiele
kontrowersji, ale w średniowieczu okazał się tak lukratywny dla
kościoła (płatne odpusty i msze za zmarłych), że w 1439 roku
uchwałą soboru florenckiego stał się dogmatem.